Een vraag voor onder de kerstboom

Jij bent ergens naar op zoek

Je bent niet zomaar terecht gekomen op het blog Levenendood. Misschien heb je een concrete vraag, ben je op zoek naar informatie, kennis, herkenning, contacten, inzichten of inspiratie. Wat de reden van je bezoek ook is, het heeft vast iets te maken met sterven, afscheid nemen of rouw. de-cyclus-van-het-leven-van-de-vlinder-swallowtail-20321165Ik hoop dat je kunt vinden wat je zoekt en dat ik je met een van mijn artikelen een stapje verder help. Maar misschien wil je meer informatie, heb je onbeantwoorde vragen, wil je ervaringen delen of mis je onderwerpen. Ik wil je graag helpen, zodat Levenendood van nog meer waarde voor je kan zijn.

Laat me weten wat je zoekt

Het is mijn ambitie om Levenendood in 2014 dé ontmoetingsplaats en informatiebron te maken voor alles wat kan spelen rondom het levenseinde. Een plek waar goede informatie te vinden is, waar ervaringen gedeeld worden en die de moeite waard is om te bezoeken of je op te abonneren. Waar een community ontstaat van geïnteresseerden, professionals en lotgenoten. Dat kan niet zonder jouw hulp. Daarom vraag ik je te laten weten wat jouw vragen en behoeften zijn. Welke informatie zoek je? Waarover wil je iets weten? Zijn er ervaringen die je wilt delen? Wil je misschien zelf een keer een artikel schrijven?

Geef nú je reactie in het vak hieronder

Ik beloof je dat ik alle reacties ga gebruiken voor mijn artikelen in het komend jaar. Graag bied ik ook jou de ruimte om een artikel te publiceren. Ik laat je in januari weten hoe de planning eruit komt te zien.

Deel dit bericht via de social media

Wil je ook anderen in je netwerk de kans geven om te reageren? Deel dit bericht dan via de knoppen hieronder.

Ik kijk uit naar jullie reacties! Samen kunnen we alles aan.

Advertenties

6 thoughts on “Een vraag voor onder de kerstboom

  1. Vorig jaar 18 december is mijn zus (niet ziek, 46 jaar) totaal onverwachts binnen twee dagen overleden aan een septische shock. Je ziet daarna familepatronen vergroot terug. Mijn moeder zegt dat haar leven nu niets meer waard is. Dat is altijd de manier waarop zij omgaat met tegenslag. Zelf zit ik zo niet in elkaar (nooit, ook niet in andere situaties). Ik merk wel dat deze dagen rondom het overlijden en de crematie moeilijk zijn. Ook al communiceer je er over, de meeste mensen vinden een jaar zo lang geleden en zeggen ‘het leven gaat door’. Dat vind ik ook maar soms even niet (zo rondom de datum van overlijden/crematie). Ik voel weinig begrip van mijn omgeving. Dat is niet prettig en ik merk dat ik me terug trek om mezelf te beschermen. Voor mij is dat nu de best haalbare oplossing. Maar ik zou liever mensen uitleggen hoe het voelt. Ik zou wel eens iets willen lezen over hoe je dat doet in deze maatschappij waar de een nog harder rent dan de ander.

  2. Deze reactie werd geplaatst onder het artikel Op tijd sterven? Omdat de input ook een vraag behelst herhaal ik hier een deel van het bericht:
    “Ja, ‘op tijd sterven’ is wat mijn vader nu ook erg bezighoudt. Hij verloor zijn geliefde vrouw en innige maatje alweer ruim 5 jaar geleden, en sindsdien laat hij er geen geheimen over bestaan dat hij bij haar wil zijn. Ziek is hij niet, en volgens zijn huisarts ook niet depressief. Hij wil gewoon niet meer hier zijn… Zijn leven op aarde is ‘af’, zegt hij, en de tranen staan hem dan in de ogen. Wat nu te doen? Euthanasie is niet voor hem bedoeld, en staan wij dan met lege handen?”
    Claar

  3. Goeie vraag, Marion.
    Als uitvaartondernemer heb ik ook een heel specifieke invalshoek natuurlijk. Wat ik zoek is inspiratie voor elk gesprek over sterven, de tijd er vlak voor en de tijd direct erna. Die inspiratie krijg ik elke keer weer als ik je spreek of je blogs lees. Dus ga vooral door met zo breed mogelijk van alles te zeggen over alles rondom het levenseinde.

    Succes!

    Hans

  4. Ha Marion,

    wat een mooie vragen voor onder de kerstboom! Natuurlijk denk ik graag mee, bijvoorbeeld over ’t levenseinde als er sprake is van dementie en hoe palliatieve zorg hierin een plaats zou kunnen hebben. Of over het aangaan van het gesprek met naasten van mensen met dementie, of met degene die aan deze ziekte lijdt zelf, over het levenseinde, over kwaliteit die nog mogelijk is, en waaruit die kwaliteit dan bestaat…..over kwaliteit van sterven, als het einde nabij is….kortom, genoeg om te delen!

    hartelijke groet, Margot

  5. Tsja, hoe zal ik hier eens op reageren. Ik lees met veel interesse jouw stukjes. Vind ze altijd helder en treffend geschreven, met veel respect voor de ander. Zelf ben ik bezig om mensen te helpen om alles ‘goed geregeld’ te hebben en help ik ook bij het afwikkelen van nalatenschappen. En dit is niet het platform om business te krijgen, maar het is wel vanuit die hoek dat ik geattendeerd werd op ‘levenendood’ en dit graag blijf volgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s