Praten over de dood = praten over het leven

De dood is een taboe

Stil staan bij sterfelijkheid doet mensen bewuster leven. Ook als er geen directe aanleiding is om te denken dat het levenseinde in zicht is. In het hele land zijn er initiatieven om de dood bespreekbaar te maken. De effecten zijn beperkt; praten over de dood blijft voor velen een taboe. De focus van de initiatieven is vooral medisch en gericht en op het sterven zelf. Ik vind dat de insteek breder zou moeten zijn; gericht op zingeving en kwaliteit van leven. Daarmee zijn mensen veel makkelijker te verleiden om ook te praten over de dood. Lees verder

Advertenties

Euthanasie bij dementie

Euthanasie in het nieuws

Er is de laatste tijd veel discussie en publiciteit over euthanasie bij dementie. De KNMG (de landelijke artsenfederatie) stelt dat euthanasie alleen plaats kan vinden als de patiënt nog voldoende wilsbekwaam is om zijn wens te herbevestigen. De wet geeft aan dat euthanasie  ook mogelijk is als de patiënt in het verleden bij vol bewustzijn een schriftelijke euthanasieverklaring heeft opgesteld en aan de overige criteria voldoet. De huidige praktijk is dat gehandeld wordt naar de richtlijnen van de KNMG. Euthanasie bij wilsonbekwame dementerende patiënten wordt niet of nauwelijks toegepast. Ik verwacht dat de discussie er uiteindelijk toe zal leiden dat de interpretatie van de wet ook door de KNMG verruimd zal worden. Lees verder

Regie rondom het levenseinde

Met een blij gezicht bladert ze door de map die voor haar ligt. ‘Wensen rond de laatste levensfase, uitvaart en nalatenschap’ luidt de titel. “Het is een pak van me hart”, zegt ze. “Alles is nu geregeld en vastgelegd. Je weet niet half hoeveel rust me dat geeft.” Op het eerste oog lijkt dit nu niet direct iets om blij van te worden. Het was soms dan ook best lastig om over deze gevoelige onderwerpen te praten. Maar nu dat proces achter de rug is overheerst de blijdschap. Ik voel me vereerd met het vertrouwen dat ik heb ervaren. En ik ben blij met wat ik voor haar kan betekenen. Lees verder

Euthanasie vraagt moed van artsen

Dokter, ik wil niet verder

Een patient vraagt om hulp bij beëindiging van zijn leven. Het is een ondraaglijke lijdensweg, uitzichtloos.”Dokter, wil je me helpen? Ik wil niet meer verder”. Daar sta je dan als arts. Opgeleid om mensen gezond te maken. Steeds beter in staat om ziektes het hoofd te bieden. Je staat met lege handen. Alles heb je gedaan om het leed te verzachten. Maar voor de patient is er nog maar één uitweg: sterven. Gelukkig mogen artsen tegenwoordig ook dán de helpende hand bieden. Mits aan strenge zorgvuldigheidseisen wordt voldaan. En terecht. Lees verder